انتخاب محصولات سیم و کابل واجد شرایط با ایمنی تولید و زندگی افراد مرتبط است. برای مصرف کنندگان عادی، علاوه بر تسلط بر نحوه انتخاب محصولات سیم و کابل واجد شرایط، لازم است دانش نظارت معمولی سیم و کابل را نیز درک کنند. در تشخیص کیفیت سیم و کابل، عمدتاً شاخص های مهم زیر وجود دارد.
تست مقاومت عایق:
نوع مقاومت عایق نشان دهنده شاخص مهم ویژگی های عایق محصولات سیم و کابل است که ارتباط نزدیکی با استحکام الکتریکی محصول، از دست دادن محیط و زوال تدریجی مواد عایق در حالت کار دارد. برای کابل‌های ارتباطی، مقاومت عایق بسیار کم بین سیم‌ها نیز باعث افزایش تضعیف حلقه، گفتگوی متقاطع بین حلقه‌ها و نشت منبع تغذیه در فواصل طولانی در هسته سیم رسانا می‌شود، بنابراین مقاومت عایق باید بالاتر از مقدار تعیین‌شده باشد.
اندازه‌گیری مقاومت عایق می‌تواند نقص‌هایی مانند عایق خشک یا آسیب غلاف و رطوبت را در فرآیند پیدا کند. عایق آلوده است و ناخالصی های رسانا مخلوط می شوند. ترک خوردگی لایه عایق به دلایل مختلف ایجاد می شود. در عملکرد سیم ها و کابل ها، مقاومت عایق و جریان نشتی اغلب به عنوان مبنای اصلی برای ادامه کار ایمن تشخیص داده می شوند.
در حال حاضر علاوه بر اندازه گیری مقاومت عایق سیم و کابل، علاوه بر اهم متر (نوسان سنج)، روش مقایسه گالوانومتر رایج و روش متر مقاومت بالا (روش ولتاژ-جریان) استفاده می شود.
اندازه گیری ظرفیت خازنی و ضریب تلفات:
کابل به علاوه ولتاژ AC، جریان جریان دارد، زمانی که دامنه و فرکانس ولتاژ مشخص است، اندازه جریان خازن متناسب با ظرفیت کابل (Cx) است. برای کابل‌های ولتاژ فوق‌العاده، جریان این خازن ممکن است به مقداری برسد که بتوان آن را با جریان نامی مقایسه کرد، که به یک عامل مهم محدودکننده ظرفیت کابل و فاصله انتقال تبدیل می‌شود. بنابراین، ظرفیت کابل نیز یکی از پارامترهای اصلی عملکرد الکتریکی کابل است.
در میدان الکتریکی AC، عایق در کابل به دلیل وجود جریان نشتی و قطبش های مختلف، اتلاف دی الکتریک ایجاد می کند که با ضریب تلفات دی الکتریک یا مقدار مماس زاویه افت (TAN) بیان می شود، که نه تنها انرژی الکتریکی را هدر می دهد، بلکه همچنین باعث گرم شدن دی الکتریک (عایق) و تسریع پیری عایق می شود، بنابراین TAN نیز یکی از پارامترهای اصلی کابل است.
از طریق اندازه گیری ظرفیت خازنی و ضریب تلفات، پدیده های مختلف زوال عایق مانند رطوبت عایق، لایه عایق و ریزش لایه محافظ را می توان یافت، بنابراین ظرفیت خازن و TAN هم در تولید کابل و هم در عملیات کابل اندازه گیری می شود. اندازه گیری کابل های فشار قوی، Cx و TAN تحت شرایط کاری آنها، یعنی ولتاژ بالا فرکانس برق، معمولا با استفاده از پل شیلینگ ولتاژ بالا انجام می شود و امسال نیز استفاده از پل ترانسفورماتور نسبت جریان آغاز شده است.
اندازه گیری دبی جزئی:
تست کیفیت سیم و کابل سه شاخص مهم
اساساً هیچ تولید برق محلی برای کابل های روغنی وجود ندارد. حتی اگر کابل کاغذ روغنی دارای تخلیه جزئی باشد، معمولاً بسیار ضعیف است مانند چند عدد PCS، بنابراین این کابل ها می توانند در آزمایش کارخانه تخلیه جزئی غیرمنتظره باشند. برای کابل اکسترود شده، نه تنها امکان تخلیه جزئی، بلکه آسیب تخلیه جزئی به پلاستیک و لاستیک نیز جدی تر است، با بهبود سطح ولتاژ و بهبود قدرت میدان کاری، این مشکل جدی تر است، بنابراین برای بالا کابل اکسترود شده ولتاژ، اندازه گیری تخلیه جزئی باید در آزمایش کارخانه انجام شود.
روش های زیادی برای اندازه گیری دبی جزئی وجود دارد. پالس تخلیه را می توان با توجه به تبادل بار لحظه ای تولید شده توسط تخلیه (روش اندازه گیری الکتریکی) اندازه گیری کرد. همچنین می تواند ولتاژ خود را با توجه به موج اولتراسونیک تولید شده در هنگام تخلیه (روش اندازه گیری صوتی) اندازه گیری کند. شدت نور را نیز می توان با توجه به نور تولید شده توسط تخلیه (فتومتری) اندازه گیری کرد. برای کابل ها اساسا از روش اندازه گیری الکتریکی استفاده می شود.
https://www.sxjshcable.com/control-cable/elevator-cable/flat-special-elevator-cable.html